آرتین اسپورت | دکتر تورج عنصری
اثرات ورزش بر کاهش استرس های روحی
اثرات ورزش بر کاهش استرس های روحی
پنج شنبه, 01 اسفند 1398 09:12
 

در این مقاله  می خواهیم به نقش و اثر و ارزش کاهش استرس از طریق تمرینات ورزشی مختصر نظری داشته باشیم:


 

امروزه با پيشرفت علوم زيستي و روانشناسي كاملاً مشخص شده كه موجودي به نام انسان مجموعه اي است از ويژگي هاي جسماني و مشخصه هاي رواني كه مطلقاً از يكديگر قابل تفكيك نيستند. تغييرات بدن انسان مساوي است با تغييرات روح و دگرگوني روح با دگرگوني بدن برابر است. بدن انسان هميشه به صورت يك كل واحد عمل مي كند، نه به صورت يكسري بخش هاي جد از هم. ذهن و بدن از هم جدا نيستند و تقريباً هيچ پديده اي وجود ندارد كه تأثيرات آن تنها جسمي يا رواني باشد. نه ذهن از عناصر و استعدادهاي مستقل تشكيل شده است و نه جسم از بخش هاي متفاوت به وجود آمده است. تغيير در هر بخش آن مي تواند بركل بدن اثر بگذارد.

از سويي ديگر، همساز ي يكي از متمايزترين جنبه هاي حيات معنوي هر فرد، شخصيت او مي باشد. شخصيت هر فرد همان الگوي كلي يا ساختمان بدني ، رفتار، علايق ، استعدادها، تواناي ي، گرايشها و صفا ت ديگر او است . به اين ترتيب مي توان گفت كه منظور از شخصيت ، مجموعه يا ك ل خصوصيات و صفات فرد است .

در رابطه با اثر ورزش بر شخصيت انسان ، يكي از گسترده ترين عقايد اين است كه ورزش ، از راههاي گوناگون در روحيه و شخصيت ورزشكاران اثر مثبت مي گذارد. چنين تأثيرات مثبتي ممكن است موقت يا دايم باشد يا در مورد افراد جوانتر، به اين دليل كه فرايند رشد و تكامل رواني و عاطفي آنان درحال تكوين است ، بيش از افراد مسن صحت داشته باشد.

 احتمالاً مهم ترين جنبه اين تأثير، رشد صلاحيت و شايستگي اجتماعي يا  جنبه اجتماعي شخصيت است . علاوه بر رشد شخصي ، ورزش به طور موثري در تحول فرد اثر داشته است.

ورزش به طور عمومي سرشار از فرصتهاي مناسب براي برخورد با موانع و مشكلا ت و اتخاذ شيوه هاي مناسب به منظور رفع آن هاست .

اين وضعيت از نظر سلامت رواني افراد و به خصوص كودكان اهميت بسيار دارد. در واقع ، انتخاب شيوه يا شيوه هاي ورزشي (تاكتيك ) كه منجر به تسلط و غلبه بر موانع (حصول پيروزي ) مي شود، از نظر سلامت رواني بسيار مهم است ؛ زيرا نه تنها احساس رضايت را در فرد گسترش مي دهد، بلكه باعث مي شود در برخورد با موانع و مشكلات ، روحيه اي مقاوم ، جستجوگر، چاره انديش ، منعطف و تحمل پذير داشته

باشد.

 بنابراين ، غلبه كردن بر كشمكش ها و مشكلا ت در ورزش ، امكان دارد احسا س شخصي فرد را در مورد شايستگي و كنترل خويش افزايش دهد، انگيز ه دروني او را برا ي بروز رفتار شايسته بيشتر كند و شخصيت او را به شكلي بسيار مثبت ، تحت تأثير قرار دهد.

يكي از عوامل اصلي رشد و شكوفايي استعدادهاي رواني و ذهني هر فرد ، حركت است . روان شناسان معتقدند كه هر قدر ميدان وسيع تري ازنظر محيطي، تربيتي و ارتباطات رواني  اجتماعي در اختيار انسان گذاشته شود، به رشد بالندگی استعدادهاي نهفته او كمك مي كند. كودكان و نوجواناني كه فرصت مي يابند در ميادين ورزشي استعدادها، توانايي ها، لياقت ها و مهارت هاي خود را به نمايش بگذارند و در رابطه با مشكلات ورزشي از خود ابتكار، خلاقيت و احتمالاً بداعت نشان دهند، محيط و شرايط مناسب تري از نظر تربيتي پيش رو خواهند داشت ؛ به ويژه اگر اين عوامل مناسب محيطي از طريق برخوردهاي مثبت ، تقديرها و تشويقهاي والدين ، اوليا و همسالان به دليل ابراز خلاقيت ها واحراز موفقيت هاي فردي ، مورد حمایت بيشتري قرار گيرد.

همچنين از آنجا كه در حين بازي يا قبل و بعد از آ ن، همه افرادي كه در تمرينهاي دسته جمعي شركت مي كنند، حق دارند نظرات خود را در جهت بهبود وضعيت اظهار كنند، ارايه نظرات صحيح از طرف هريك از بازيكنا ن در دفعات مختلف ، باعث پذيرش نظرات آنان از سوي سايرين خواهد شد.

 اين پذيرش به تدريج بر قدر ت ميدان داري و رهبري فرد خواهد افزود. به علاوه كسب موفقيت هاي ورزشي يا تلاش براي به دست آوردن موفقيت ، صرف نظر از نتيج هاي كه حاصل مي شود، كوششي است كه به طور مستمر در رقابتهاي ورزشي وجود دارد.

كسب اين گونه موفقيت ها يا حتي توانايي تلاش و كوش ش براي به دست آوردن موفقيت باعث مي شود فرد از استعدادهاي نهفته خود مطلعذ شود و اميد او به موفقيت هاي ورزشي و غيرورزشي در زندگي واقعي افزايش يافته، اعتماد به نفس او بالا برود.

يكي از متداول ترين طبقه بندي هايي كه روان شناسان در رابطه با انواع تيپهاي شخصيتي به كار مي برند، دو تيپ درونگرا و برونگرا مي باشد.

افراد درونگرا كساني هستند كه واكنش آن ها نسبت به موقعيت هاي مختلف ، منفي است يا از اين موقعيت ها فرار مي كنند و ساكت و آرام مي باشند.

از طرف ديگر، افراد برونگرا نسبت به موقعيت ها واكنش مثبت نشان مي دهند، در مقايسه با تيپ درونگرا بيشتر حرف مي زنند و تما سهاي اجتماعي آن ها نيز زيادتر است.

تحقيقات نشان داده است كه افراد ورزشكار به دليل شركت فعال در فعاليت هاي اجتماعي مانند تمرين ها و مسابقه ها و همچنين مقبوليت هاي اجتماعي كه به دليل موفقيت هاي ورزشي احراز مي كنند، شخصيتي برون گرايانه و فعال مي يابند و واكنش آن ها نسبت به شرايط مختلف بهتر ميگردد.

به علاوه يكي از را ههاي مقابله با استرس، افسردگي، اضطراب و ناراحت يهاي روحي كه اكثراً به وسيله كم تحركي تشديد مي گردند، ورزش و حركات نرمشي است. ورزش جريان خون مغز را افزايش داده و تغذيه سلو لهاي مغزي را بيشتر مي كند، دماي بدن را افزايش داده و منجر به ترشح موادي در بدن م يگردد كه شادماني ايجاد ميكنند، همچنين اعتماد به نفس و احساس رضايت فردي را كه در افراد افسرده كاهش مي يابند زياد ميكند، در ضمن ورزش با بهبودي فعاليت سيستم عصبي، باعث خونسردي، نرمش و بهبودي مهار تها مي گردد.

پرداختن به بازي و ورزش ، اصولاً باعث انبساط خاطر و شادابي مي شود. به همين دليل است كه گروه زيادي از مردم پس از كار و تلاش خسته كننده شغلي ، ساعت هاي فراغت خود را صر ف اين گونه فعاليت ها مي كنند. حتي ديده شده است افرادي كه از موضوعي دچار تأثر و غم هستند، چنانچه با تمايل خود يا اصرار ديگران براي كاهش ناراحتي به ورزش بپردازند، واقعاً براي دقايقي هرچند كوتاه تأثرات خود را ازياد مي برند. در افراد مبتلا به استرس انجام ورزش به دوري موقت از استرس كمك كرده، ادراك شخصي را افزايش ميدهد و منجر به ايجاد احساس خوبي بعد از آن م يگردد كه فرد را قادر به يافتن راه حل براي مقابله با استرس ميكند.

در این مقاله  می خواهیم به نقش و اثر و ارزش کاهش استرس از طریق تمرینات ورزشی مختصر نظری داشته باشیم:


 

امروزه با پيشرفت علوم زيستي و روانشناسي كاملاً مشخص شده كه موجودي به نام انسان مجموعه اي است از ويژگي هاي جسماني و مشخصه هاي رواني كه مطلقاً از يكديگر قابل تفكيك نيستند. تغييرات بدن انسان مساوي است با تغييرات روح و دگرگوني روح با دگرگوني بدن برابر است. بدن انسان هميشه به صورت يك كل واحد عمل مي كند، نه به صورت يكسري بخش هاي جد از هم. ذهن و بدن از هم جدا نيستند و تقريباً هيچ پديده اي وجود ندارد كه تأثيرات آن تنها جسمي يا رواني باشد. نه ذهن از عناصر و استعدادهاي مستقل تشكيل شده است و نه جسم از بخش هاي متفاوت به وجود آمده است. تغيير در هر بخش آن مي تواند بركل بدن اثر بگذارد.

از سويي ديگر، همساز ي يكي از متمايزترين جنبه هاي حيات معنوي هر فرد، شخصيت او مي باشد. شخصيت هر فرد همان الگوي كلي يا ساختمان بدني ، رفتار، علايق ، استعدادها، تواناي ي، گرايشها و صفا ت ديگر او است . به اين ترتيب مي توان گفت كه منظور از شخصيت ، مجموعه يا ك ل خصوصيات و صفات فرد است .

در رابطه با اثر ورزش بر شخصيت انسان ، يكي از گسترده ترين عقايد اين است كه ورزش ، از راههاي گوناگون در روحيه و شخصيت ورزشكاران اثر مثبت مي گذارد. چنين تأثيرات مثبتي ممكن است موقت يا دايم باشد يا در مورد افراد جوانتر، به اين دليل كه فرايند رشد و تكامل رواني و عاطفي آنان درحال تكوين است ، بيش از افراد مسن صحت داشته باشد.

 احتمالاً مهم ترين جنبه اين تأثير، رشد صلاحيت و شايستگي اجتماعي يا  جنبه اجتماعي شخصيت است . علاوه بر رشد شخصي ، ورزش به طور موثري در تحول فرد اثر داشته است.

ورزش به طور عمومي سرشار از فرصتهاي مناسب براي برخورد با موانع و مشكلا ت و اتخاذ شيوه هاي مناسب به منظور رفع آن هاست .

اين وضعيت از نظر سلامت رواني افراد و به خصوص كودكان اهميت بسيار دارد. در واقع ، انتخاب شيوه يا شيوه هاي ورزشي (تاكتيك ) كه منجر به تسلط و غلبه بر موانع (حصول پيروزي ) مي شود، از نظر سلامت رواني بسيار مهم است ؛ زيرا نه تنها احساس رضايت را در فرد گسترش مي دهد، بلكه باعث مي شود در برخورد با موانع و مشكلات ، روحيه اي مقاوم ، جستجوگر، چاره انديش ، منعطف و تحمل پذير داشته

باشد.

 بنابراين ، غلبه كردن بر كشمكش ها و مشكلا ت در ورزش ، امكان دارد احسا س شخصي فرد را در مورد شايستگي و كنترل خويش افزايش دهد، انگيز ه دروني او را برا ي بروز رفتار شايسته بيشتر كند و شخصيت او را به شكلي بسيار مثبت ، تحت تأثير قرار دهد.

يكي از عوامل اصلي رشد و شكوفايي استعدادهاي رواني و ذهني هر فرد ، حركت است . روان شناسان معتقدند كه هر قدر ميدان وسيع تري ازنظر محيطي، تربيتي و ارتباطات رواني  اجتماعي در اختيار انسان گذاشته شود، به رشد بالندگی استعدادهاي نهفته او كمك مي كند. كودكان و نوجواناني كه فرصت مي يابند در ميادين ورزشي استعدادها، توانايي ها، لياقت ها و مهارت هاي خود را به نمايش بگذارند و در رابطه با مشكلات ورزشي از خود ابتكار، خلاقيت و احتمالاً بداعت نشان دهند، محيط و شرايط مناسب تري از نظر تربيتي پيش رو خواهند داشت ؛ به ويژه اگر اين عوامل مناسب محيطي از طريق برخوردهاي مثبت ، تقديرها و تشويقهاي والدين ، اوليا و همسالان به دليل ابراز خلاقيت ها واحراز موفقيت هاي فردي ، مورد حمایت بيشتري قرار گيرد.

همچنين از آنجا كه در حين بازي يا قبل و بعد از آ ن، همه افرادي كه در تمرينهاي دسته جمعي شركت مي كنند، حق دارند نظرات خود را در جهت بهبود وضعيت اظهار كنند، ارايه نظرات صحيح از طرف هريك از بازيكنا ن در دفعات مختلف ، باعث پذيرش نظرات آنان از سوي سايرين خواهد شد.

 اين پذيرش به تدريج بر قدر ت ميدان داري و رهبري فرد خواهد افزود. به علاوه كسب موفقيت هاي ورزشي يا تلاش براي به دست آوردن موفقيت ، صرف نظر از نتيج هاي كه حاصل مي شود، كوششي است كه به طور مستمر در رقابتهاي ورزشي وجود دارد.

كسب اين گونه موفقيت ها يا حتي توانايي تلاش و كوش ش براي به دست آوردن موفقيت باعث مي شود فرد از استعدادهاي نهفته خود مطلعذ شود و اميد او به موفقيت هاي ورزشي و غيرورزشي در زندگي واقعي افزايش يافته، اعتماد به نفس او بالا برود.

يكي از متداول ترين طبقه بندي هايي كه روان شناسان در رابطه با انواع تيپهاي شخصيتي به كار مي برند، دو تيپ درونگرا و برونگرا مي باشد.

افراد درونگرا كساني هستند كه واكنش آن ها نسبت به موقعيت هاي مختلف ، منفي است يا از اين موقعيت ها فرار مي كنند و ساكت و آرام مي باشند.

از طرف ديگر، افراد برونگرا نسبت به موقعيت ها واكنش مثبت نشان مي دهند، در مقايسه با تيپ درونگرا بيشتر حرف مي زنند و تما سهاي اجتماعي آن ها نيز زيادتر است.

تحقيقات نشان داده است كه افراد ورزشكار به دليل شركت فعال در فعاليت هاي اجتماعي مانند تمرين ها و مسابقه ها و همچنين مقبوليت هاي اجتماعي كه به دليل موفقيت هاي ورزشي احراز مي كنند، شخصيتي برون گرايانه و فعال مي يابند و واكنش آن ها نسبت به شرايط مختلف بهتر ميگردد.

به علاوه يكي از را ههاي مقابله با استرس، افسردگي، اضطراب و ناراحت يهاي روحي كه اكثراً به وسيله كم تحركي تشديد مي گردند، ورزش و حركات نرمشي است. ورزش جريان خون مغز را افزايش داده و تغذيه سلو لهاي مغزي را بيشتر مي كند، دماي بدن را افزايش داده و منجر به ترشح موادي در بدن م يگردد كه شادماني ايجاد ميكنند، همچنين اعتماد به نفس و احساس رضايت فردي را كه در افراد افسرده كاهش مي يابند زياد ميكند، در ضمن ورزش با بهبودي فعاليت سيستم عصبي، باعث خونسردي، نرمش و بهبودي مهار تها مي گردد.

پرداختن به بازي و ورزش ، اصولاً باعث انبساط خاطر و شادابي مي شود. به همين دليل است كه گروه زيادي از مردم پس از كار و تلاش خسته كننده شغلي ، ساعت هاي فراغت خود را صر ف اين گونه فعاليت ها مي كنند. حتي ديده شده است افرادي كه از موضوعي دچار تأثر و غم هستند، چنانچه با تمايل خود يا اصرار ديگران براي كاهش ناراحتي به ورزش بپردازند، واقعاً براي دقايقي هرچند كوتاه تأثرات خود را ازياد مي برند. در افراد مبتلا به استرس انجام ورزش به دوري موقت از استرس كمك كرده، ادراك شخصي را افزايش ميدهد و منجر به ايجاد احساس خوبي بعد از آن م يگردد كه فرد را قادر به يافتن راه حل براي مقابله با استرس ميكند.