آرتین اسپورت | دکتر تورج عنصری
کیک بوکسینگ چیست؟
کیک بوکسینگ چیست؟
جمعه, 18 بهمن 1398 03:18
 

 در  این جا می خواهیم کمی شما را با تاریخچه و دلیل پیدایش رشته کیک بوکسینگ آشنا نمائیم :

 

 در  این جا می خواهیم کمی شما را با تاریخچه و دلیل پیدایش رشته کیک بوکسینگ آشنا نمائیم :

 

در تاریخچه کیک ‌بوکسینگ این گونه آمده است که این ورزش ترکیبی از رشته‌های رزمی موی تای، کاراته و بوکس است. به طورکلی هدف از تمرینات کیک بوکسینگ دفاع از خود، به دست آوردن آمادگی جسمانی و همچنین به عنوان ورزشی رزمی می‌باشد.

اصطلاح کیک بوکسینگ تا حدودی عمومی است که شامل ترکیبی از چندین ضربات مختلف یا سبک های مبارزه ایستاده است و در رده بندی ورزش های رزمی قرار دارد. اگر چه این اصطلاح کیک بوکسینگ به طور خاص از ژاپن شروع شد و از کاراته فول کنتاکت تکامل یافته است، اما تاریخچه و ریشه آن به هنر های رزمی تایلند و بوکس موی تای گره خورده است.

بوکس موی تای یک هنر رزمی سخت است که از تایلند سرچشمه می گیرد. شواهدی وجود دارد که ریشه این ورزش به نوعی بوکس قدیمی به نام موی بوران برمی گردد که سربازان سیامی (اهل کشور تایلند) از آن استفاده می کردند. در دوره سوخوتای (Sukothai)، موی بوران برای بهره بردن از پیشرفت های شخصی برای بزرگ منشی و ایجاد سبکی برای مبارزان شروع به تحول کرد، و این تکامل تا وقتی که پادشاه چولالونگ کورن بر سرزمین تایلند مسلط شد، ادامه داشت. تحت رهبری صلح آمیز این پادشاه، این هنر تبدیل به ورزشی فیزیکی، وسیله ای برای دفاع شخصی و تفریح و سرگرمی شد. بنابراین، مانند یک ورزش در مسابقات انجام می شد و قوانینی مثل استفاده از دستکش و لوازم محافظ دیگر برای آن تصویب شد.

در سال ۱۹۲۰، اصطلاح موی تای برای اولین بار به کار برده شد و از هنر قدیمی موی بوران جدا شد.

سال ها بعد، یک طرفدار بوکس ژاپنی به نام اوسامو ناگوچی شکل موی تای را به کار برد و همچنین خواست سبکی را ترویج دهد که تا حدی مثل کاراته باشد، اما ضربه زدن کامل در این سبک مجاز باشد، در حالی که مسابقات کاراته آن زمان این گونه نبودند. علاوه بر این، در سال ۱۹۶۶ او سه کاراته کار را با سه موی تای کار در سبک فول کنتاکت به رقابت واداشت. گروه کاراته ژاپن با نتیجه دو بر یک حریفان موی تای کار را مغلوب کرد. ناگوچی و کنجی کوروساکی، یکی از مبارزانی که در سال ۱۹۶۶ حریف موی تای را برد، به مطالعه موی تای پرداختند و آن را با کاراته فول کنتاکت و بوکس ادغام کردند که در نهایت به سبکی به نام کیک بوکسینگ شناخته شد. هم چنین انجمن کیک بوکسینگ (اولین سازمان کیک بوکسینگ) چند سال بعد در ژاپن تاسیس شد.کیک بوکسینگ آمریکایی نیز در دهه هفتاد میلادی به وجود آمد. بنیان‌گذاران کیک بوکسینگ در غرب «جو لوئیس»، «بیل والاس»، «جف اسمیت» و «جری بیزلی» می‌باشند.

در تاریخچه کیک ‌بوکسینگ آمده است که اصطلاح کیک بوکسینگ به وسیله اوسامو ناگوچی ژاپنی برای نام گذاری این رشته‌ی رزمی استفاده شد. کیک بوکسینگ در واقع از دو قسمت (کیک = ضربه پا) و (بوکسینگ = مشت زدن) تشکیل شده که تکنیک‌های اصلی آن هم در مشت و ضربه پا می‌باشند.

کیک بوکسینگ یک هنر رزمی ورزشی است که برای دفاع شخصی مناسب است. به علاوه، در کیک بوکسینگ به کار بردن تعداد چشمگیری از ضربات ترکیبی مشت، پا، آرنج و گاهی پرتاب کردن برای ناکار کردن حریف مهم است. در بیشتر سبک های کیک بوکسینگ همانند بوکس آمریکایی، شرکت کنندگان می توانند یا از طریق حکم داور یا ضربه فنی کردن برنده شوند.

از کیک بوکسینگ کارهای بزرگ دنیا می توان از این سه نام برد:

توشیو فوجی وارا (Toshio Fujiwara): بوکسر سابق ژاپنی که از ۱۴۱ مسابقه، ۱۲۳ مسابقه را برده است و جالب اینکه ۹۹ تا از این مسابقات را با ضربه فنی برده است. فوجی وارا هم چنین اولین غیر تایلندی بود که کمربند ملی موی تای را در بانکوک برنده شد.

نای خانوم توم (Nai Khanom Tom): اسطوره موی بوران یا مبارز تایلندی است که قهرمان برمه ای را شکست داد و همچنین بیشتر از نه بار متوالی بدون استراحت در برابر پادشاه برمه پیروز شد. موفقیت های او در روز بوکسر یا روز ملی موی تای جشن گرفته می شود.

بنی اورکیدز (Benny Urquidez): مردی که به دلیل رکورد درخشان ۰-۵۸ با ۴۹ ناک اوت از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۳به او جت می گویند و در اوایل شروع کیک بوکسینگ به عنوان ورزش رزمی، قهرمان مبارزه فول کانتاکت آمریکا شد.